گردهمایی زمستانۀ سازمان بینالمللی ایواما شینشین آیکیدو و مؤسسۀ فرهنگی ورزشی مدرسۀ آیکیدو در بخش آقایان، در روز شنبه مورخ ۱۴۰۳/۱۲/۱۸ با حضور «استاد محمد عربسرخی»، تنها نماینده و مرجع سازمان بینالمللی «ایواما شینشین آیکی شورِن کای» و بنیانگذار و رئیس «آیکیدوی سنتی ایواما» در ایران، از ساعت ۱۸:۰۰ الی ۲۲:۰۰ در مجموعۀ ورزشی آفتاب برگزار گردید.
طبق مقررات آکادمی، هنرجویان قبل از شروع گردهمایی، در «دُوجو» (مکان تمرین) حضور پیدا کردند. آنها پس از نرمش و نظافت محیط که قسمتی از تمرین کلاسی آنهاست، همراه سلاح در جایگاه خود قرار گرفته و هنگام ورود استاد، با ادای «رِی» (احترام)، روی آور حضور او شدند.
استاد عربسرخی، در ابتدا به بزرگداشت یاد استاد بزرگ «موریهه اوئِشیبا» (بنیانگذار آیکیدو) و استاد فقید «موریهیرو سایتو» (تنها وارث تعالیم سنتی استاد بزرگ)، مراسم «کامیزا» (جایگاه مقدس) را اجرا کرد. سپس بخش اول گردهمایی که به «بوکی وازا» (فنون سلاح) اختصاص داشت را آغاز و هنرجویان را به تمرین فنون «ایچی نُو سوبوری» (برش اول) در هر دو گارد و «نی نُو سوبوری» (برش دوم) فراخواند و توأم با اجرای هنرجویان، به رفع اشکال پرداخت. وی بیان کرد :«در اجرای تکنیک، کوشش بر پرهیز از بزرگنمایی و حرکات اضافی است. تقلا برای اثبات خود با اجرای اغراق آمیز فنون، بینتیجه است. چرا که قدرت حقیقی، همراه با تواضع و حرکات خالی از ادعاست.»
پس از انجام تمرینات پایه، استاد عربسرخی هنرجویان را به اجرای تمارین ترکیبی و یکبهیک به چالش کشید. سپس، به مرور فنون چوب پرداخت و توأم با تمرین فنون «چُوکُو سوکی» (ضربۀ مستقیم)، «کایشی سوکی» (برگرداندن و ضربۀ مستقیم) و «اوشیرُو سوکی» (برگشت و ضربۀ مستقیم) توسط هنرجویان، به بیان نکاتی برجسته پرداخت و از هنرجویان خواست این فنون را مقابل هم اجرا کنند.
پس از اتمام بخش اول، استاد پس از دقایقی وقفه برای استراحت و نماز، بخش دوم گردهمایی که مختص به «تای جُوتسو» (فنون دست خالی) بود را آغاز کرد.
«ایکیو» (قفل اول)، «شیهُو ناگِه» (پرتاب به چهار جهت)، «ایریمی ناگِه» (نفوذ و پرتاب) و «کُوتِه گایشی» (برگرداندن مچ دست) از حالت حملۀ «شُومِن اوچی» (ضربۀ مستقیم) از جمله فنونی بود که در این گردهمایی کار شد. اجرای فن هنرجوی خردسالی که در شرف آزمون ردۀ ۷ بود، بر روی هنرجوی شودان (دارندۀ دان۱) و اختلاف قدی، سنی و ردهای ایشان از بخشهای جالب این گردهمایی بود. استاد عربسرخی تدبیر چیدن ترکیب این «اوکِه» (تکنیک خورنده) و «تُوری» (تکنیک زننده) را مقابل هم اینگونه بیان کرد :«همانقدر که برای یک آیکیدوکار تکنیک زدن و اجرای صحیح فن مهم است، به همان اندازه هم مهارت وی در گرفتن فن یا به اصطلاح تکنیک خوردن او اهمیت دارد چرا که تکنیک زنندۀ خوبی بودن بایسته به تکنیک خورندۀ خوبی بودن است!» وی در ادامه، خطاب به هنرجوی ارشدش بیان کرد که تکنیک خوردن او از هنرجوی تازه وارد، منجر به فهم بهترش از تکنیک شده و رشد او را را در پی خواهد داشت.
سپس استاد عربسرخی پس از اتمام این بخش، مراسم کامیزا را ادا و اعضا را به نمازخانۀ مجموعه فرستاد و به هریک برای آمادهسازی مراسم میهمانی، وظیفه ای محول کرد. اعضا نیز پس از انجام تدارکات و گرفتن عکس دستهجمعی، ضمن مصاحبت با استاد به پذیرایی از خود با وعدۀ چلو جوجه کباب، شیرینی، میوه، پنیر، سبزی و چای پرداخته و در نهایت، ضمن قدردانی از استاد، آخرین گردهمایی سال ۱۴۰۳ در بخش آقایان را به پایان رساندند.