گزارش گردهمایی زمستانهٔ ۱۴۰۲ در بخش بانوان

گردهمایی زمستانۀ سازمان بین‌المللی ایواما شینشین آیکیدو و مؤسسۀ فرهنگی ورزشی مدرسۀ آیکیدو در بخش بانوان که برای روز سه‌شنبه مورخ ۱۴۰۳/۱۲/۱۳ از ساعت ۱۴:۰۰ الی ۱۷:۰۰ برنامه‌ریزی گردیده بود رأس ساعت مقرر آغاز شد.

هنرجویان نیم‌ساعت قبل از شروع مراسم، در «دُوجُو» (محل تمرین) حضور پیدا کرده و به تعویض لباس، نظافت و گرم‌کردن پرداختند.

بخش اول که به «بوکی‌وازا» (فنون سلاح) اختصاص داشت، پس از اجرای مراسم «کامیزا» (جایگاه مقدس) توسط استاد فاطمه کمالی (مسؤول کمیتۀ بانوان) شروع شد. وی از هنرجویانش خواست فنون «ایچی نُو سوبوری» (برش اول شمشیر)، «نی‌ نُو سوبوری» (برش دوم شمشیر)، «سان نُو سوبوری» (برش سوم شمشیر) و «یُون نُو سوبوری» (برش چهارم شمشیر) را که توسط «بُوکِن» (شمشیر چوبی) صورت می‌پذیرفت اجرا کنند و در اثناءِ آن، به رفع اشکال فنون «چُوکُو تسوکی» (ضربۀ مستقیم)، «کایشی تسوکی» (برگرداندن چوب و ضربه)، «اوشیرُو تسوکی» (ضربه به پشت)، «تسوکی گِدان گائِشی» (ضربهٔ مستفیم و ضربه به پایین بدن با برگرداندن)، «تسوکی چُودان کائِشی اوچی» (ضربهٔ مستقیم و ضربه به ناحیۀ میانی بدن با برگرداندن از داخل)، «تسوکی هایا کائِشی» (ضربۀ مستقیم و برگرداندن سریع )، «مِن اوچی شُومِن اوچی کُومی» (ضربهٔ مستقیم با پیشروی) «من اوچی رِنزُوکُو اوچی کُومی» (ضربهٔ مستقیم پیوسته با پیشروی) «مِن اوچی گِدان گائِشی» (ضربه به پایین بدن با برگرداندن) «مِن اوچی اوشیرُو تسوکی» (ضربه به پشت) «گیَکُو یُوکُومِن اوچی اوشیرُو تسوکی» (گارد مخالف ضربه از کنار و ضربه به پشت) از فنون «جو» (چوب) توأم با اجرای هنرجویان پرداخت و نکاتی را دربارۀ وضعیت بدنی ایشان اعم از آزادسازی سرشانه‌ها و عدم انقباض، نشست صحیح و مایل به جلو برای نمایش حمله و توجه به مرکز ثقل هنگام قرارگیری در «هانمی» (گارد) را متذکر شد، سپس بخش اول گردهمایی را خاتمه داد.

بخش دوم که به «تای جُوتسو» (فنون دست خالی) اختصاص داشت، پس از دقایقی وقت استراحت آغاز گردید. استاد فاطمه کمالی از هنرجویان خواست فن «یُوکُومِن نُو تانرِن» (تمرین جدی ضربهٔ از کنار) و« شووماتسو دُوسا» (اجرای) را اجرا کنند. سپس این فنون را رفع اشکال کرد. و در ادامه از شرکت‌کنندگان خواست هر فنی را که در آن ایراد و ابهامی دارند، اجرا و سؤالات خود را بیان کنند. استاد قاطمه کمالی، پس از رفع اشکال این فنون، هنرجویان را به اجرای فنون «سوآری» (نشسته) فراخواند و چند تکنیک «کُوکیوُ هُو» (پرتاب با انرژی تنفس) را مرور کرد. سپس با اجرای مراسم کامیزا، این گردهمایی را به پایان رساند و از شرکت‌کنندگان خواست، به نظافت دُوجُو و تعویض لباس بپردازند.